|
Publicaties van NGV afdeling Winterswijk
|
Publicaties
Excursie Hannover, 6 en 7 mei 2006.
O.l.v. Jan Idema hebben we weer genoten van een goed verzorgde excursie.
Het weer was prima en na het museum te hebben bezocht zijn we om 10.00 uur
o.l.v. Dhr Scharnhorst begonnen in groeve Alemannia. We mochten met de auto de
groeve in en dat was mooi meegenomen. Er waren egeltjes genoeg, maar de meeste
waren beschadigd. Hierna hebben we nog even groeve SÜD in MISBURG bezocht
(in deze groeve wordt weer gewerkt, dus veel vers materiaal) maar op een enkele BELEMNIET na is er niets meegenomen. Na deze drukke en warme dag was het goed vertoeven in “Gaststätte zur Eiche“. (een echte aanrader) Het eten en bier smaakte opperbest.
De volgende ochtend na een stevig onbijt zijn wij hoopvol vertrokken naar groeve NORD in MISBURG-Teutonia. In deze mooie gigantische groeve troffen we ook weer veel (helaas kapotte) egels aan. Toch werd er aan het eind van de excursie door een van onze Amsterdamse vrienden een hele mooie complete BEKERSPONS gevonden.
Al met al was het weer de moeite waard.
Jan, bedankt en graag tot een volgende keer.
Henk van Aken.
Hemelvaart excursie 2006
De Hemelvaart excursie van 2006 ging naar Normandië.
Door de behoorlijke afstand waren de meeste deelnemers waren al een paar dagen voordat de excursie begon gearriveerd.
In tegenstelling tot andere jaren begon de excursie op de donderdag laat, wat alles te maken had met het tij.
Het ging naar Villers-sur Mer.
Het duurde even voordat iedereen de auto had geparkeerd, maar toen dat was gelukt ging het richting strand waarbij en passant de geologische collectie van de plaatselijke VVV nog even werd bekeken. Eenmaal op het strand waren de fameuze “Zwarte koeien”al in de verte te zien. Het leek een klein stukje lopen maar achteraf bleek dat sommigen al slenterend en voorover gebogen zoekend deze niet hadden gehaald.
De vondsten waren niet geweldig, maar sponzen en koralen waren er voldoende.
Arend had met een egel als vondst lange tijd de hoofdprijs. Pas op de terugweg werden er nog een paar gevonden. Op vrijdag was het vroeg opstaan geblazen.
Het ging naar de groeve Feuguerolles. Bij aan komst bleek dat er nog een groep was. Maar het viel mee er was voldoende al was Herman de gelukkige met een prachtige ammoniet van formaat. Bij vertrek werd er nog getrakteerd door Anne op Franse vlaai, hij was deze dag jarig.
Goed gevoed ging de groep op weg naar Luc-sur–Mer war gezocht zou kunnen worden naar brachiopoden, en naar de kleine zee-egel Hemicidaris luciensis, was het niet zo dat het strand vol licht met zand in plaats dat de klei platen mooi vrij liggen. Er zijn enkele exemplaren gevonden van de zee-egel en wat brachiopoden maar geweldig was het niet.
Zaterdag was het weer mogelijk om uit te slapen ivm met het hoge water, want vandaag ging het naar de kust bij Trouville.
Het was nog een hele tour om op de plek te komen wat via het strand erg moeilijk was. Er moest langs de kustwand worden geklommen wat acrobatische taferelen opleverde.
Ook hier ging het om zee-egels, de soort Nuclaotites, die ook nu weer erg moeilijk te vinden waren. Arent en Eric hadden geluk.
De zaterdag avond werd vrij gehouden voor het gezamenlijke afscheidsdiner wat een geanimeerde avond werd.
De zondag werdt door de meeste deelnemers gebruikt voor de terug reis .
Een samenspoeling met zeelelie's gevonden in de omgeving van Bad Driburg
Museumbezoek Muster
Zaterdag 16 december was het begin van een reeks museum bezoeken van dit winterseisoen.
Het ging naar Munster,waar we het Naturkundemuseum bezochten.
Er was een thema tentoonstelling met als titel:Versteinerte Schätze Westfalens-Fossilien aus 450 Millionen Jahren Erdgeschichte.
De expositie was erg ruim opgezet en gaf een goede indruk van allerlei vindplaatsen en hun vondsten.
De vondsten die te zien waren zijn opgegraven sinds de instelling van het Bodendenkmallschutzgestez,in 1980 .
Het ging om prachtige insecten van de vindplaats Hagen-Vorhalle tot de jongste Dino vondsten van Westfalen
Het oh en ah was dan ook niet van de lucht als je zag welke vondsten zijn gedaan zo dicht bij huis.
Museum de Groene Poort
Dit was de tweede uit een reeks museumbezoeken dit seizoen en de tocht voerde ons naar Boxtel. We bezochten hier op 13 januari het museum de Groene Poort.
Puzzelen met tanden
Om 11 uur hadden we afgesproken, en we werden hartelijk ontvangen door René Fraaye. Na een kop koffie gingen we naar de filmruimte, waar René ons, aan de hand van botten uit het been, de evolutie van het paard besprak. Het ging om de ontwikkeling van het oerpaardje, zijn levenswijze en aanpassing in de loop van miljoenen jaren aan de omgeving waarin dit dier leefde, met als motto:
Dat wat je nodig hebt, krijg je !!!
Hier wordt aan de dinoparade gewerkt
Zelf moesten we ook aan de slag en we kregen een serie tanden van olifanten op tafel, van zeer oude (deze kaak leek veel op die van een varken) tot de kaak van een recente olifant. Ook hier weer het verhaal van een oer-olifant tot de moderne olifant, en krijg dan maar eens die serie tanden op een rij. Maar met logisch nadenken kom je een heel eind.
Na dit denkwerk was het tijd voor een rondleiding door het museum, waarbij René vertelde over de collectie, het ontstaan van het museum en de nieuwbouw.
De evolutielijn van de Sanddollar
De nieuwbouwplannen zijn erg ambitieus en de contouren van de uitbreiding waren al goed te zien, zodat we een goede indruk kregen van de vele extra vierkante meters. Er komt een dino-parade en met de flinke uitbreiding wordt een bezoek aan het museum nog meer de moeite waard. Vanaf medio 2007 zal alles klaar moeten zijn.
Na de lunch moesten we weer zelf aan de slag. Aan de hand van zee-egels hebben we de ontwikkeling van deze dieren bekeken. Zo leerden we hoe je aan het skelet van deze dieren kunt zien hoe ze leefden en zich aangepast hebben aan verschillende leefomstandigheden.
Het was een erg interessante en leerzame dag, in een mooi museum, dat een bezoek meer dan waard is.
René, bedankt voor deze dag.
Weekend excursie Munsterland
In het weekend van 21 en 22 april ging een groep van ongeveer 15 leden van de afdeling op excursie naar het Munsterland.
Ook hier bleek tijdens de voorbereiding weer dat het steeds moeilijker wordt om toestemming te krijgen voor het betreden van groeves.
Toch is het weer gelukt.
De eerste dag, zaterdag 21 april hadden we afgesproken om 10.00 bij de Firma Dyckerhoff in Lengerich.
Na de officiële aanmelding konden we met de auto’s de gigantische groeve inrijden. Na de wel bekende omkleed scène, ging iedereen op zoek naar de fossielen waar Lengerich zo bekend om is.
De groeve is zo groot dat je na een poosje het gevoel hebt alleen te zijn in deze groeve. 
Niet iedereen was tevreden maar toch zijn er enkele spectaculaire vondsten gedaan, Arent had een forse ammoniet en Herman was erg blij met een bijna complete vis .
Eind van de middag ging het richting Ennigerloh waar we een overnachting hadden geregeld in een hotelletje. Nadat iedereen zich had opgefrist was het tijd voor de warme hap met de nodige aperitiefjes.
Tijdens de avond werden de nodige verhalen opgehaald over eerdere excursies, en vindplaatsen uitgewisseld .
De volgende ochtend werd er eerst uitgebreid ontbeten maar we moesten op tijd op een afspraakpunt langs de autobaan zijn om de groep compleet te maken met de deelnemers die overnacht hadden op een camping in de buurt. De zondag stond in het teken van de groeve Störmer in Wallucke.
Een prachtige groeve maar een fikse wandeling voor je op de plaats van bestemming bent. Berucht is de beklimming naar de plek waar de mooie ammonieten liggen, dit is een klim van ongeveer 30 meter tegen de schuine wand. Dat vergt wat oefening. Dan is het hard werken om de goede laag te bereiken, maar de moeite werd beloond.
Totaal zijn er toch ongeveer 7 grote ammonieten uitgegraven, en een behoorlijk aantal kleine exemplaren
Voor meer info over deze groeve verwijs ik u naar een verslag van de lezing van John Biemans op deze site .
Ik denk dat iedereen terug kijkt op een leuke excursie, de vondsten waren voor sommigen geweldig maar het was niet helemaal evenredig verdeeld.
Groeve Störmer
De verenigingsavond van 14 mei stond in het teken van de groeve Störmer in Wallucke. John Biemans zoekt regelmatig in deze groeve en wou ons graag deelgenoot maken van de prachtige ervaringen met deze groeve.
John had een heel nieuw verhaal samengesteld het was daarom ook best spannend. De titel van deze lezing is: van thuiskomer ….tot karrenwiel.
John heeft voor het eerst kennisgemaakt met de groeve Störmer tijdens een Hemelvaartexcursie in 1998. Hij vond ammonieten ter grote van een A4, en was meteen verkocht, sinds dien gaat hij 3 a 4 keer per jaar naar deze groeve. De afzettingen zijn uit het midden Jura, en wel uit de Doggerperiode, om nog preciezer te zijn gaat het om de ornaten lagen
De fossielen worden vooral gevonden in de rechter wand, die door gebergte vorming bijna rechtop gezet is en nu scheefstaat in een helling van +/- 45 graden.
In deze lagen is een horizont met Gryphea’s, het zijn er duizenden, maar ook hout is te vinden dat door rivieren is aan gevoerd, even als resten van landdieren. Dit drijfhout was een ideale plek voor zeelelies om zich aan te hechten, ook worden wel eens slangensterren gevonden op dit drijfhout.
Het gaat vooral om de ammonieten waarvan de oorspronkelijke schaal is opgelost en er alleen een steen kern bewaard blijft.
Werk je eenmaal in de goede laag dan is het oppassen geblazen.
Let op elke ronding en is het een ammoniet dan is het belangrijk het omliggende gesteente weg te halen zodat de ammoniet vrij komt te liggen. De meeste van deze ammonieten zijn kleiig en kunnen niet geborgen worden maar een enkele is mooi hard en kan geborgen worden
Langzaam kun je dan deze ammoniet oplichten. In deze laag komen erg grote ammonieten voor maar ook de kleinere exemplaren zijn erg mooi. Tussen deze ammonieten liggen erg veel Gryphea’s maar hiervan is er bijna geen een compleet. Na het bergen van de ammonieten moeten ze ingepakt worden voor het vervoer, wat een precies werkje is.
Eenmaal thuis moeten ze geprepareerd worden, nadat ze voorzichtig en langzaam hebben gedroogd.
Voor dit werkje is het makkelijk een oude staalspijker te gebruiken met een kleine hamer.
Na dit werk is het verstandig de ammoniet te conserveren met een Aceton/Velpon oplossing van 1:3.
Hier krijgt de ammoniet een mooie kleur maar is tevens beschermt.
Naast de ammonieten zijn er ook fossielen gevonden van bv een krokodil,, maar ook resten van een Ichtyosaurus, en een grote Plesiosaurus zijn bekend. Verder worden er diverse soorten Belemnieten gevonden en veel drijfhout.
Dit is natuurlijk is dit een kort verslag van een avond met veel meer informatie, maar dat is teveel op nu te vermelden.
Het was een praktisch, en duidelijk verhaal waar op sommige momenten de humor niet ontbrak ….John bedankt.
Excursie Naturalis
Op zaterdag 9 februari zijn we met een aantal leden naar Leiden gereisd. Het doel was Naturalis, waar een thema expositie ingericht is met prachtige fossielen van de beroemde vindplaats Messel.
Om 11.30 werden we ontvangen door John de Vos.
Hij heeft ons door het hele museum geleid en uitgelegd hoe het museum opgebouwd is.
We begonnen in het oude pesthuis waar een verzameling opgezet is die gebruikt kan worden door bezoekers om hun eigen waarnemingen of vondsten op naam te brengen..
Via de loopbrug waar prachtige luchtfoto’s te zien waren met als titel Earthsong, gemaakt van verschillende landschappen, kwamen we in het museum.
We begonnen in de zaal met als titel : Oerparade, hier zijn fossielen van alle tijd vakken tentoongesteld.
In de zaal met als titel natuurtheater laat men de diversiteit van het huidige leven zien.
In het pesthuis
Ook zijn er een aantal zalen waar men de uitkomst van de diverse processen die plaats vinden op aarde laten zien.
Het is niet mogelijk om de processen na te bootsen, maar de uitkomst kan men laten zien.
In het natuurtheater:hoezo evolutie
John de Vos verteld dat alle zalen door verschillende vormgevers zijn ontworpen waardoor er een afwisselend geheel ontstaan is.
Uiteindelijk kwamen we bij de expositie waar we voor kwamen, met als titel “ Verdwenen tropen van Europa”
Prachtige fossielen zijn hier tentoongesteld, formidabel geprepareerd. We vielen van de ene in de andere verbazing, het ene ohh volgde op het andere ahhhhh.
Het begin van de expositie
We kunnen u alleen maar adviseren ga deze prachtige fossielen uit Messel met eigen ogen bewonderen. Wij vonden het een geslaagde excursie en bedanken John de Vos nogmaals via deze weg voor de rondleiding en zijn uitleg.
Er werd gekeken tot in het detail
Excursie Wilsum
Excursie zaterdag 1 maart 2008, naar de grindhopen van Itterbeck en Wilsum.
Gidsen: Eric Izaks en Eric Kapteyn
Arie Drent, kenner van dit gebied bij uitstek, kon helaas onze gids niet zijn.
Waar zijn we aan begonnen, stormwaarschuwingen. We hebben het geweten, we zijn letterlijk gezandstraald, maar het was fantastisch.
Heel vroeg moesten we er zijn omdat de groeve Itterbeck speciaal voor ons in werking en open zou zijn. Wat je er kon vinden, sponzen, barnsteen, chalcedoon. Hebben we dat ook gevonden? Nou eigenlijk niet, althans ik niet, maar gelukkig kregen we wat stukjes van Arie Drent, die nog even langs kwam. Op naar de volgende grindhopen in Duitsland in Wilsum. De grens over via een zeer smalle doorgang. Hetzelfde materiaal maar minder beijzerd en beleemd, oftewel schoner. Leuk en vooral lekker, die straffe wind. Aan de andere kant van de weg lag een bult vers materiaal uit de noordelijke gebieden afkomstig. Vele, vooral zware stukken daarvan meegenomen om op de komende avond van de zwerfstenen afdeling met onze “expert” te determineren.
Daarna naar de privé-collectie van Eric Izaks in Almelo. Vroeger werden er andere zuigers gebruikt, dat soort materiaal komt dus nooit meer te voorschijn, en naar dat soort bijzondere spul zaten we nu te kijken, te staren, tja.
Het was een fantastische dag.
Marjet Karsten
17 maart 2008
Steengroeve Winterswijk
Elk jaar komt Martin Sander met studenten uit Bonn naar de steengroeve in Winterswijk.
Deze studenten uit diverse geledingen, nemen deel aan een twee weken durende cursus over de paleontologie.
Om de theorie in de praktijk te aanschouwen neemt hij deze studenten mee naar Winterswijk.
Het verhaal dat Martin Sander hier verteld en de manier waarop, nl erg laagdrempelig, bracht ons op het idee om deze excursie te combineren.
Zo gezegd zo gedaan. Na contact met Martin Sander hebben we een excursie uitgeschreven waarop ongeveer 14 mensen van onze afdeling reageerden.
Martin Sander geeft uileg aan de hand van Staringia 11
We begonnen boven bij het info bord, met een korte kennismaking. Hierbij werd de nadruk gelegd op de samenwerking die er is met de werkgroep en diverse instanties waaronder de universiteit Bonn, waar veel onderzoek gedaan wordt naar de sauriërs van Winterswijk.. Ook de wetenschappelijke waarde en het belang van de vindplaats Winterswijk werd benadrukt .Daarna begon het college in de openlucht met uitleg over de geologie van Winterswijk, die steeds meer toegespitst werd op de situatie in Winterswijk.
In de groeve,werd aan de hand van een afgietsel van een sauriër loopspoor
dat tijdens een opgraving van twee jaar geleden is gemaakt,uitleg gegeven welke informatie zo’n spoor kan geven. Te denken valt aan de grote van het dier, hoe snel liep het dier,was het droog of juist nat op de plek waar hij liep.
De loop spoor wordt aandachtig bestudeert
Aan de hand van discussie werd dit besproken. Ook de verschijnselen die te zien zijn werden uitgebreid aan de orde gesteld, waarna er voldoende tijd was om zelf op onderzoek uit te gaan.
Al met al een leerzame dag, met weer nieuwe informatie
Excursie naar Kieswerk Reckerfeld bij Lohrwardt (“het gat van Wikker”)
Op zaterdagmiddag 21 maart 2009 zijn we naar de bovenstaande zandzuigerij geweest om ons zoekersgeluk weer te gaan beproeven. Het was een mooie zonnige dag, dus dat pakten ze ons niet meer af. Ons, dat waren: Will en Cees, Anne en Fred, Tonny en Herman, Marga en Erik,
Rigt, AnnaWil en dochter Eva, Marjet en ondergetekende.
We hadden afgesproken met Angelika dat we 14.00uur daar aanwezig zouden zijn. Iedereen was ruim op tijd bij de slagboom en nadat Angelika eerst de slagboom en daarna het hek had opengemaakt konden we naar binnen rijden.
We parkeerden de auto’s dicht bij de stenenhoop, dus dat scheelt een hoop geloop.
Het was niet zo’n erg grote stenenhoop en met 13 mensen was deze na een uurtje al bijna doorzocht. Dit onder het wakend oog van twee hondjes, die familieleden van de fam. Wikker hadden meegebracht. Angelika meldde ons nog, dat er een eind verderop een veel grotere hoeveelheid stenen lag en daar zijn we ook met ons allen naar toe geweest. Hier onder het wakend oog van het hondje van Gerhard en Angelika. Cees was al goede maatjes met hem/haar.
De oogst was ook hier niet zo groot, maar wat is er zoal gevonden?
Agaat, jaspis, versteend/verkiezeld hout, een stukje zeelelie, een mooi stukje bergkristal op kwarts, klappersteen, jaspis, miniatuur schelpafdrukken, breccie, roze graniet met een granaatje erin, zwart versteende (Miocene) walvisbotten/wervels, een onderzijde van een middenhands/voetsbeen van een rund (Wisent), een sprongbeen van een rund en een gedeelte van het bekken van een wolharige neushoorn.
Nadat we uitgezocht waren zijn we nog naar het nieuwe woonadres van Gerhard en Angelika geweest. Volgens mij was dit in Hamminkeln. Dit bleek een groot huis te zijn in een woonerf.
In de tuin kon je al zien dat we bij een stenenverzamelaar waren, want daar lagen de nodige jaspissen en wat ze zoal binnen niet meer nodig hadden. In het hele huis lagen de fossielen, gesteenten en mineralen en tevens de archeologische vondsten van de diverse zandzuigerijen e.d. De meeste vondsten lagen netjes in vitrines van dezelfde grootte, keurig verdeeld over de nodige ruimte in de kelder tot aan de kamers op de verdieping. Ze hadden daar de nodige zorg aan besteed. We mochten nog in een bak met versteende botten grabbelen en ook van wat buiten bij huis lag meenemen wat we wilden.
Ook had Gerhard nog een aantal fosforiet schelpkernen van zandgat Wolfskuhlen bij Moers. Zo werd, wie dat wilde, ieders zak of tas weer gevuld en konden we met de nodige kilo’s weer naar huis terug (ik wel tenminste). Ik vind het zoeken bij dit zandgat voor herhaling vatbaar, want dit ligt helemaal in mijn straatje. Ik heb in ieder geval een fijne middag gehad. Bedankt voor de organisatie.
Ben Hofs.
Grintexcursie Lohrwardt in de voorjaarszon (10 april 2010)
De grintgroeve van Gerhard Wikker bij Lohrwardt, aan de oever van de Rijn, is een geliefd excursiedoel van de Winterwijkse geologische vereniging. Bijna ieder jaar zijn we wel een keer te gast bij de zand- en grintwinning van ons Duitse lid, op nog geen half uur rijden vanaf de Duitse grens. Op zaterdag 10 april mochten we weer schatgraven in de bergen grint die langs de oevers van de Rijn op afnemers liggen te wachten. De voorjaarszon was ook van de partij, dus gewapend met hamer of harkje en een emmer of tasje lieten de veertien deelnemers (zestien met de gastheer en gastvrouw) hun blikken over de schitterende droge grintbergen glijden. Waar mooie granieten, soms vrijwel steriele rode jaspis en lidieten de mineralenverzamelaars in de ban hielden, kwamen ook de fossielenzoekers aan hun trekken: Herman scoorde een fraaie zee-egel op vuursteen maar ook versteend palmhout en versteende tand-, wervel- en botfragmenten (o.a. rund) maakten blijde vinders. Na een uur of twee intensief turen, verplaatstte de expeditie zich naar de volgende zoeklocatie, bij Moers.
We zijn ’s middags, na de koffie en het brood, naar Büderich gegaan. Dit ligt dicht bij Wesel. Na ong. 20 min. rijden kwamen we bij een grote bult stenen, welke behoorlijk vies was en dus moeilijk om daarin te gaan zoeken. Je ziet n.l. geen details. Volgens mij is hierin niet zoveel gevonden. Al gauw waaierden we uit over de gehele zuigerij, waar nog genoeg stenenhopen verspreid lagen. In het schone materiaal zoekt het wat beter en er is versteend hout, wervels, jaspis, agaat e.d. gevonden. Nadat we uitgezocht waren, om ong. 15.00uur, zijn we weer terug gegaan naar het Kieswerk Reckerfeld, de eerste zuigerij van ‘s morgens, om in de verse stenenbult te gaan zoeken. Er werd nu niet meer gewerkt en we konden daar nu bij.
Nadat we uitgezocht waren, zijn we met een aantal mensen nog naar de woning van Gerhard en Angelika geweest. Dit is in Mehrhoog. Na koffie, thee, koekjes, bierworstjes e.d. hebben we even in het huis rondgekeken. In vergelijking met vorig jaar waren de verbouwingen achter de rug en de verzameling is al goed geordend. Nadat we nog de nodige botten, wervels, hout, schelpkernen e.d. meegekregen hadden, zijn we tevreden weer huiswaarts gegaan. Zeker voor herhaling vatbaar!
Munsterland excursie 20/21 maart 2010
Excursie Munsterland 21 en 22 maart 2010
De donderdag voor vertrek had ik nog niets gehoord over de verzamelplaats voor de excursie: toch maar even gemaild met Henk Oosterink en Herman Winkelhorst. Deze bleken in de veronderstelling dat ik ons had afgemeld voor deze excursie en inmiddels was ook de reservering van de hotelkamer weer geannuleerd.’s Avonds belde Herman al met de mededeling dat alles weer was geregeld en per mail ontving ik de gegevens waar wij hoe laat werden verwacht. Zaterdagochtend vertrokken wij tijdig richting Ennigerloh, volgens de TomTom ongeveer 2 uur rijden vanaf Doetinchem. Voor het adres gaf de TomTom keus uit 2 mogelijkheden, dat was dus gokken. Na 2 uur stevig doorrijden stuurde de TomTom ons voorbij Enningerloh, wat mij bevreemde. Mijn opgegeven adres bleek een boerenerf in de middle of nowhere, dus toch maar even de andere mogelijkheid ingetoetst. Na 10 minuten arriveerden wij dan toch nog op tijd bij het hotel in Ennigerloh. Henk stond reeds te wachten tot iedereen arriveerde en spoedig arriveerden onze gids Thomas met een vriend, Herman en Tonny Memelink, Herman en Wout Winkelhorst en Arent Noordink: de groep was compleet. We konden eerst de bagage naar onze kamer brengen en vertrokken vervolgens naar ons doel van vandaag, groeve Anneliese in Neubeckum, Munsterland.
Het weer werkte dit weekend niet echt mee, het was fris en zo nu en dan regende het een beetje. De week ervoor had het echter veel geregend zodat de paden nu een zompige massa waren geworden. Zo zakte ik tot mijn knieën weg in iets wat op drijfzand leek. Na afloop zagen wij, Eva en ik, er ongelofelijk vies uit. De ervaren fossielzoekers onder ons (Herman, Wout) hadden zich bij aankomst in de groeve in een passende outfit gestoken en konden zich teruggekomen bij de auto weer omkleden zodat ze er weer fris uitzagen. Hmmm, even onthouden voor de volgende keer. Thomas vertelde het een en ander over de groeve en waar en in welke laag we het meeste kans hadden om iets te vinden. Zo vonden wij tot mijn verbazing verschillende fossielen: belemnieten, bactiolieten, schelpjes, ammonieten. Volgens mij hebben we allemaal wel het een of ander gevonden, maar geen slangenster, tot verdriet van Herman W. Om drie uur hielden we het voor gezien en vertrokken we naar ons hotel. Henk had een ’s avonds een feestje en vertrok naar Winterswijk. Na een warme douche waren we weer lekker fris, we rusten nog even wat en verzamelden ons om zes uur beneden in het cafe. Onder het genot van een drankje haalden we onze vondsten tevoorschijn om te laten beoordelen en op naam te laten brengen door Thomas. Mijn gevonden ammonieten bleken allen verschillende Scaphites. Daarna konden we aan tafel schuiven voor de warme maaltijd. Thomas had een fossielzoekende vriendin meegenomen en zo waren we met z’n negenen. Het was een gezellige en informatieve avond. Thomas had nog wat mooie fossielen meegenomen om te verkopen: Eva heeft een mooie ammoniet uitgezocht en ook Tonny heeft haar verzameling uitgebreid. Na de maaltijd vetrokken Eva en ik naar onze kamer en naar verluid hebben de anderen ’s avonds nog gezellig samen wat gekletst en een biertje gedronken.
Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt vertrokken we de volgende ochtend om half elf naar een andere groeve in Neubeckum: Renpferd. Hier hebben we onze auto geparkeerd op een stil weggetje en Thomas leidde ons kruip door, sluip door naar de groeve. Hij vertelde in welke laag mooie ammonieten te vinden waren en al gauw vond Wout een mooi exemplaar. Even verderop zijn we gaan zoeken in een laag met fossiele vissen en vissentandjes, daar hebben we wel het een en ander gevonden (al moest het vergrootglas er bijna bij). Volgens Thomas zou je met Biotex de steen kunnen oplossen en daarna de tandjes uitzeven. Ik heb het niet geprobeerd omdat ik dacht dat het niets zou worden. Misschien toch maar eens proberen. Het was de hele ochtend al wat druilerig en na een paar uur kwam het water met bakken uit de hemel, in combinatie met de wind was het aardig koud en onaangenaam. Eva wilde naar huis, ik eigenlijk ook wel en we besloten om toch maar met z’n allen te vertrekken. Twee uur later waren we thuis en nog steeds nat! De Winterswijkers hadden tijdens het ontbijt besloten om ’s middags nog langs Coesfeld te gaan om hun geluk te beproeven, maar ik kan me voorstellen dat ook zij snel naar huis zijn gereden voor een lekkere warme douche.
Al met al was het een geslaagde excursie, ondanks het weer. Van Henk kreeg ik later nog wat achtergrondinformatie: de geologische geschiedenis van Munsterland met verschillende foto’s van de aldaar gevonden fossielen, waarvoor mijn dank. Ook waardeerde ik het afsluitende e-mail verkeer. Allen bedankt voor deze leerzame excursie.
AnnaWil Rumpt
>> Zie ook de Publicaties van de landelijke NGV
|
