|
Reisverslag naar Zweden (deel2) pagina NGV afdeling MaasWaarden
|
Reisverslag naar Zweden (deel2)
Op vrijdag 1 september was de zon weer van de partij, bij het uitpakken van de auto, besloten we niet meer terug naar Andrarum te gaan, gezien de enorme hoeveelheid materiaal. We bezoeken wel het Bjärsjölagard (met een o’tje op de laatste a). Een Silurische baksteenkalkgroeve in het Ludlow die we 2 jaar geleden ook al bezochten en waar we mooie solitaire koralen, zeeleliekelken, Brachiopoden en de trilobiet Calymene neointermedia vonden, van alle genoemde species complete exemplaren.
Bij verrassing bleek bij de eergisteren gevonden papieren een naam en E-mailadres beschikbaar, want een deel van de papieren was door de persoon in kwestie zelf geschreven, we gaan op zoek naar een hotspot en dan mail ik even of ze pagina 9 van een artikel voor me heeft, dat ontbreekt namelijk.... benieuwd naar de reactie. Ik zal het laten weten. Deze en de volgende locaties maken deel uit van de Öved-Ramsasa groep die vanuit het Ludlow tot aan het eind van het Pridoli loopt.
Op weg naar de groeve die 15 km van de camping ligt hadden we de zon al weer mee, we zijn niet van die vroege vogels, meestal vertrekken we pas rond- of net na- de middag. Het is immers ook nog vakantie he? Maar goed, we zijn daar aangekomen in de kalkgroeve en daar troffen we ons "plekje" nog net zo aan als we het twee jaar geleden hadden achter gelaten, wel wat los materiaal dat met wat klei naar beneden gespoeld was maar verder ongerept. Was het overal maar zo zou je denken niet waar? We hebben een paar uurtjes gezocht en Marion vond een mooie opgerolde kleine trilobiet waarvan het Pygidium en de thorax mooi en gaaf vrij liggen maar het Cephalon nog in de matrix zit. Ik heb aan de verleiding kunnen weerstaan om het beest (amper 1 cm breed) er uit te slaan.
Voorzichtig inpakken in papier en in een bakje leggen, nadat er de nodige foto en filmopnames van waren gemaakt. Véél koralen en brachiopoden, één enkele zeeleliestengel van 5 cm lang bij 4 mm doorsnee dat aangeeft dat er weinig turbulentie was, anders vind je veel kleinere fragmenten. Ik heb zelf nog een zeer pover pygidium gevonden, klein en zeer dun, en ook maar half bewaard dus dat is aan de elementen geofferd.
Om 19.00 uur (eenmaal bezig zijn we niet te stoppen) moesten de planten blijkbaar weer begoten worden. Dus respecteren we de weergoden en zijn maar weer naar de camping gegaan. Het koelde niet erg af, het regende ook niet meer, dus hebben we tot 24.00 uur buiten zitten sudokuen, een verslavend spel. We kregen ook nog visite van een enorme egel, die na mijn voeten besnuffeld te hebben besloot ergens wat frisse lucht te halen....
Op zaterdag 2 september was de bewolking al spoedig weg en begon het weekend weer zonnig. Intussen krijgen we veel Zweden op bezoek in hun “husvagn” op de camping.
Vandaag maar terug naar Bjärjölagard, een prima locatie waar we gedeelte bescherming hebben tegen de brandende zon. Lekker T-shirt weer, maar de muggen liggen op de loer en maken respectvolle bulten.
We hebben onze werkplek weer verder ontdaan van Brachiopoden, enkele pygidiums, Koralen enz..., niets spectaculair vandaag, gelukkig maar, niemand zou ons geloven.... als we altijd van die geweldige vondsten hebben. Wel leuk dat we daar een moeder met drie volwassen dochters op de knieën over de storthopen zagen kruipen op zoek naar uitgespoelde Brachiopoden en ander klein spul. Na even met ze gepraat te hebben, ik kreeg van haar een (volgens haar toch ) nog mooiere vindplaats dan deze, met ook mooie fossielen. Ze wist alleen niets van ouderdom en determinatie dus we gaan daar morgen maar een leuke uitstap van maken als het weer het toelaat want de wind steekt behoorlijk op vanavond en het koelt snel af.
Vandaag zondag 03 september, we zijn al een week onderweg. We hadden we ons net in de behaaglijke warmte van ons ventilatorkacheltje teruggetrokken, toen het onweer lopsbarstte. Balkken water en flinke windvlagen hebben we overleefd. Om 9 uur was de regen voorbij getrokken, maar bleven de wolken in een sneltreintempo de zon afwisselen.
We hebben de kaarten en de routeplanner (toch wel erg makkelijk die laptop) er op na geslagen en toen bleek dat in de directe omgeving van Rövarekulan, de locatienaam die we gisteren hebben gekregen, ook nog een kleine groeve en Klinta met zijn steile fossielrijke oevers, op enkele kilometer afstand lag. Maar we besloten om vandaag een rust- prepareer- naslagwerk- puzzel- en routeplannerdag te houden en dat is goed gelukt.
De locaties liggen allen binnen de Öved -Ramsasa kalksteenformaties, met uitzondering van Rövarekulan dat zich in een Natuurbeschermingsgebied bevindt en waar de Colonus-Schiefer ontsloten is. Deze schiefer ligt direct onder de Öved-Ramsasa kalksteen, vanaf het bovenste stukje van het Wenlock tot bijna halverwege het Ludlow.
Verder gaan we de klippen van Klinta bezoeken, meer noordelijk van de voornoemde locatie en dan op de terugweg een volgens de beschrijvingen slecht te lokaliseren kleine groeve ergens bij Lunnarna in de buurt. Voor alle drie de locaties geldt dat wij daar nog nooit geweest zijn en ook niet weten of we er wel komen.
Uit de voorgaande tekst moge blijken hoe belangrijk het is om documentatie mee te nemen, ook goede terreinkaarten zijn belangrijk. We hebben twee jaar geleden alleen maar gedurende de eerste dagen rond gestruind bij informatie instituten zoals de toeristeninfo, dan in Ystad de "landmetterye" en daar belden ze voor ons de universiteit te Lund waar we gastvrij werden onthaald en op alle vragen over gebruiken, rechten en plichten een antwoord kregen. Ook hebben we daar mappen met gegevens gekocht. Topografische kaarten haalden we in een gespecialiseerde winkel in het centrum van Lund en met een schaal van 1:50.000 heb je prima kaarten waar alles gedetailleerd op staat.
Over het betreden van andermans terrein geldt hier een speciale regel, iedereen heeft hier het "allemansrecht", dat houdt in dat je overal mag lopen, ook op privé terrein. Wel moet je je houden aan fatsoennormen en de privé-terreinen rond woningen niet te dicht naderen. Ook mag je ongevraagd stenen meenemen tot vuistgrootte, voor grotere stukken dien je toestemming te vragen aan de eigenaar.
Veel boeren hebben een soort slagboom constructie tussen- en naar- weilanden gemaakt met op de grond stammetjes waar het vee niet over durft, Paaltje omhoog en achter je weer sluiten en je loopt gewoon tussen het vee naar een locatie die je wilt bezoeken. Géén wildwest op een koe dus.
|
